12-08-2016 EĞİTİM

KENTİNİZİ SEVİYOR MUSUNUZ?

Usta yazar Fahrettin Koyuncu'nun bu haftaki köşe yazısı...

KENTİNİZİ SEVİYOR MUSUNUZ?

Kentler bizim yaşam alanlarımız. Kent dediysem, ille de kent değil. Yaşadığımız yeri kastediyorum. Köyde yaşıyorsak köyü, kasabada yaşıyorsak kasabayı…

*

Ya doğuyoruz kentlerin içine ya da konukluğuna geliyoruz. Doğup yıllarımızı, belki de ömrümüzün tamamını geçiriyoruz bir kentte.  Konukluğuna geliyoruz ama yıllarca kaldığımız, o kentin havasını uzun uzun soluduğumuz da oluyor.

*

Hangisi olursa olsun, ister yerlisi olalım o kentin, isterse sonradan gelip orada ömür geçireni, yaşadığımız yerin insanı oluyoruz farkında olsak da olmasak da. Kentin akışına kaptırıyoruz kendimizi. O büyük çark alıveriyor bizi dişlilerinin arasına.

O büyük ana, alıveriyor bizi sıcacık kucağına. Çarksa, öğütüyor ufak ufak; anaysa, sevgisiyle avutuyor yıllarca.

Bütün bunlardan sonra seviyoruz kentimizi. Bir de bakıyoruz, zaman geçmiş, zamanlar geçmiş, ömürler geçmiş.

*

Sordunuz mu kendinize:

-Yaşadığım kentin neyini seviyorum?

-Bu kentin neyi olmadan yapamam?

-Beni bu kente bağlayan nedir?

-Üç gün, beş gün on gün uzak kaldığımda, neyini özlerim bu kentin?

*

Sorular düşündürür bizi. Düşündürmeli.

Her soru ayrı düşündürür kent üzerine, kentle aramızdaki bağ üzerine. Sorgulatır sevgi bağımızın gücünü, güçsüzlüğünü.

*

Birçok kentte yaşadım. Kiminde doğup büyüdüm, kiminde okullar okudum, kiminde hayatın çıraklığını yaptım.

Kimine ömrümün sıcağını verdim, onun sıcağıyla yüreğim ısındı. Kimine ısınamadım uzun zaman, soğuk soğuk bakıştık.  Ama hepsini ayrı sevdim sonunda. Bağlandım, şiirler yazdım kentler için.

Kimi kentleri ise, yüreğimin derinlerine sakladım. Zaman zaman çıkarıp tozunu alıyorum. Yüreğimin saatini yaşadığım kente  göre ayarlıyorum ben. Ya siz?




HABERE YORUM YAZIN

Nadir TEMEL 01-09-2016 01:02

Usta yazar kardeşim ve canım arkadaşım.Yaşadığım köyün dağını,taşını,deresini, kumunu hatta birlikte oduna gittiğimiz mıntıkada enküçük otundan çaltı dikenine kadar doğadaki tüm varlıklarını çok seviyorum.Çünkü birlikte belli bir zamana kadar daha dünyayı bile tanıyamadan,çark bizi alıvermişti dişlerinin arasına,o büyük anada avuttu bizi,derken yaş 25 oldu bile.Bu köyde 25 yıl çarkta beraber ufalandığımız gibi 25 yılımızıda ayrı yerlerde ufaladı çark.şunu belirteyim ki bundan sonraki kalan yıllarımız da diyorum bu köyde büyük ana nın kucağında birlikte avutulmak güzel olmaz mı sence? Ama mesleğimiz gereği çark bizi ayrı ayrı ufalıyor sanırım.Can kardeşim,üç,beş,on gün ayrı kaldığım zaman da çakır dikeni ni özlerim köyün. ÇAKIR DİKENİNİ.Çarkın dişlileri arasında,o büyük ana nın kollarında ilk tanışmış olduğun kardeşin.Nadir.SAYGILAR.


DİĞER EĞİTİM HABERLERİ
Köşe Yazarları
Çok Okunan Haberler


Burç Yorumları